دیوارهای غیرسازه ای به عنوان یکی از اجزای کلیدی در ساختمان ها، نقش مهمی در جداسازی فضاها ایفا می کنند. بااین حال در صورت عدم مهار مناسب این دیوارها در برابر نیروهای جانبی مانند زلزله، می توانند دچار ترک خوردگی، واژگونی یا حتی فروپاشی شوند. در سال های اخیر، روش های نوین مهار دیوارهای غیرسازه ای با هدف کاهش هزینه ها و سهولت اجرا مورد توجه مهندسان و سازندگان قرار گرفته است. یکی از این روش ها، سیستم وال مش دیوار است که به دلیل ویژگی های منحصربه فرد خود، به سرعت جایگزین روش های سنتی مانند وال پست های فلزی شده است.
وال مش دیوار چیست؟
وال مش دیوار، سیستمی نوین برای مهار دیوارهای غیرسازه ای در برابر نیروهای جانبی، به ویژه زلزله، است که با الهام از سیستم مقاوم سازی (FRCM) طراحی شده است. این سیستم از سه جزء اصلی شامل توری فایبرگلاس، پلاستر سیمانی یا گچی و نبشی یا ناودانی منقطع تشکیل شده است
برخلاف وال پست های فلزی که از اجزای سنگین و اتصالات پیچیده تشکیل شده اند، این سیستم با وزن سبک و نصب آسان، راهکاری مقرون به صرفه و کارآمد ارائه می دهد. این روش با الهام از سیستم های مقاوم سازی FRCM، ظرفیت خمشی دیوارها را افزایش می دهد و نیاز به وادارهای افقی، قائم و میلگرد بستر را حذف می کند.
چرا وال مش جایگزین مناسبی برای وال پست فلزی است؟
وال پست های فلزی سنتی، هرچند سال ها به عنوان روش استاندارد مهار دیوارهای غیرسازه ای استفاده شده اند، با چالش هایی نظیر وزن بالا، پیچیدگی اجرا و هزینه های قابل توجه همراه هستند. در مقابل، وال مش دیوار با ویژگی های زیر به عنوان جایگزینی مؤثر و مدرن مطرح شده است:
- وزن سبک: استفاده از توری فایبرگلاس، وزن مرده سازه را کاهش داده و نیروی لرزه ای وارد بر ساختمان را به شکل قابل توجهی کاهش می دهد.
- اجرای سریع و ساده: این سیستم نیازی به اتصالات پیچیده، جوشکاری یا نیروی کار متخصص ندارد و با ابزارهای ساده قابل اجرا است.
- صرفه جویی اقتصادی: هزینه های تمام شده وال مش دیوار حداقل 30 درصد کمتر از وال پست های فلزی است، که این امر به ویژه در پروژه های بزرگ ساختمانی مزیت قابل توجهی محسوب می شود.
اجزای تشکیل دهنده وال مش دیوار
این سیستم از اجزای محدودی تشکیل شده است که هر یک نقش مشخصی در عملکرد کلی سیستم دارند:
- توری فایبرگلاس: این توری در دو نوع مقاوم به قلیا AR و E-glass وجود دارد که در صورت استفاده از اندود سیمانی، باید از نوع مقاوم به قلیا استفاده شود. الیاف شیشه با تنش تسلیمی حدود دو برابر فولاد، باعث ایجاد مقاومت کششی بالا در توری می شود.
- پلاستر سیمانی یا گچی: این جز، توری را به دیوار متصل کرده و لایه ای محافظ ایجاد می کند. پلاستر سیمانی برای دیوارهای خارجی و داخلی و پلاستر گچی برای دیوارهای داخلی مناسب است.
- نبشی یا ناودانی گالوانیزه: این اجزا برای مهار دیوار در بالا و پایین و جلوگیری از حرکت خارج از صفحه به کار می روند. ابعاد و ضخامت نبشی ها باید مطابق با نشریه 729 باشد.
- مصالح جداکننده: موادی مانند یونولیت یا پشم سنگ برای جداسازی دیوار از قاب سازه ای و ایجاد انعطاف پذیری در برابر زلزله استفاده می شوند.
ضوابط اجرایی وال مش دیوار
دستورالعمل طراحی و اجرای وال مش، منتشرشده توسط مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، چارچوبی جامع برای اجرای این سیستم ارائه کرده است. برخی از مهم ترین ضوابط این دستورالعمل عبارت اند از:
- حداقل پوشش مش: در دیوارهای خارجی 50 درصد، در دیوارهای داخلی 30 درصد و در دیوارهای جان پناه و بالکن 100 درصد سطح دیوار باید با مش الیاف پوشش داده شود.
- محدودیت ارتفاع دیوار: وال مش برای دیوارهای با ارتفاع بیش از 3 متر مجاز نیست و در این موارد باید از روش های جایگزین مانند وال پست فلزی استفاده شود.
- ضخامت پلاستر: حداقل 15 میلی متر پوشش گچی یا سیمانی روی مش الیاف الزامی است.
این ضوابط، کیفیت و عملکرد وال مش دیوار را تضمین کرده و از استفاده از مصالح نامرغوب جلوگیری می کنند.
مزایای وال مش دیوار در مقایسه با روش های سنتی
وال مش دیوار به دلیل ویژگی های متمایز خود، در پروژه های ساختمانی مدرن به سرعت مورد استقبال قرار گرفته است. مهم ترین مزایای این سیستم عبارت اند از:
- کاهش وزن سازه: حذف وادارهای فلزی و میلگرد بستر، وزن مرده سازه را کاهش داده و رفتار لرزه ای ساختمان را بهبود می بخشد.
- سهولت اجرا: نصب وال مش دیوار نیازی به تجهیزات سنگین یا نیروی کار متخصص ندارد و با ابزارهای ساده قابل اجرا است.
- مقاومت در برابر شرایط محیطی: مش فایبرگلاس AR در برابر رطوبت، مواد شیمیایی و اشعه UV مقاوم است و طول عمر بالایی دارد.
- صرفه جویی در هزینه ها: کاهش حداقل 30 درصدی هزینه ها در مقایسه با وال پست های فلزی، وال مش را به گزینه ای اقتصادی تبدیل کرده است.
- انعطاف پذیری در کاربرد: این سیستم برای دیوارهای داخلی، خارجی، جان پناه، بالکن و حتی دیوارهای همجوار با همسایه قابل استفاده است.
این مزایا، وال مش دیوار را به راهکاری ایده آل برای پروژه های مختلف تبدیل کرده است.
کاربردهای وال مش دیوار
وال مش دیوار در انواع دیوارهای غیرسازه ای، از جمله دیوارهای بلوکی، آجری، سفالی و حتی دیوارهای ساخته شده با مصالح سبک مانند هبلکس، قابل اجرا است. این انعطاف پذیری، وال مش دیوار را به گزینه ای مناسب برای انواع پروژه های ساختمانی تبدیل کرده است. این سیستم در موارد زیر کاربرد دارد:
- دیوارهای داخلی و خارجی: افزایش مقاومت در برابر زلزله و باد.
- دیوارهای جان پناه و بالکن: تأمین پایداری کامل در برابر نیروهای جانبی.
- دیوارهای همجوار با همسایه: مهار یک طرفه با رعایت ضوابط خاص.
نقش طراحی در عملکرد وال مش دیوار
طراحی دقیق این سیستم، کلید موفقیت این سیستم است. دستورالعمل طراحی و اجرای ملات مسلح شده با وال مش برای مهار دیوارهای بلوکی جداولی برای تعیین درصد پوشش مش ارائه کرده است که بر اساس عواملی مانند ارتفاع دیوار، تعداد طبقات، سرعت باد منطقه و خطرپذیری لرزه ای تنظیم شده اند. این جداول فرآیند طراحی را ساده تر کرده اند، اما برای پروژه های خاص، تحلیل مهندسی دقیق ضروری است. نقشه های وال مش، جزئیات جانمایی، نوع پوشش (نواری یا سرتاسری) و نحوه اتصال به سازه را مشخص می کنند و از خطاهای اجرایی جلوگیری می کنند.
نتیجه گیری
وال مش دیوار به عنوان یک روش نوین و کارآمد، تحولی در مهار دیوارهای غیرسازه ای ایجاد کرده است. این سیستم با ویژگی هایی نظیر وزن سبک، اجرای آسان و صرفه جویی اقتصادی، جایگزینی ایده آل برای وال پست های فلزی سنتی محسوب می شود. دستورالعمل مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، چارچوبی جامع برای طراحی و اجرای این سیستم ارائه کرده و استفاده از آن را به عنوان روشی استاندارد و مورد تأیید نظام مهندسی تثبیت کرده است.
شرکت پلی می با ارائه محصولات باکیفیت و خدمات طراحی مهندسی به عنوان یکی از پیشگامان این حوزه، به کارفرمایان و پیمانکاران کمک می کند تا پروژه های خود را با بالاترین استانداردها اجرا کنند. برای کسب اطلاعات بیشتر و دریافت مشاوره تخصصی، می توانید به وب سایت پلی می مراجعه کنید و از خدمات حرفه ای این شرکت بهره مند شوید.











